O tym, o terapii i metodzie INPP w rozmowie z Mariolą Kocjan, terapeutą odruchów INPP w Bajkowej Krainie i Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Tutti.
Mariola Kocjan, czyli nasza Pani Dyrektor, założycielka Bajkowej i Tęczowej Krainie, a także pedagog specjalny o niesamowitej empatii i ciepłym sercu oraz terapeuta odruchów INPP. Dziś dla Was – drodzy rodzice – tłumaczy czym jest metoda INPP, dlaczego odruchy pierwotne u dzieci starszych mają nadal znaczenie i dlaczego warto udać się na konsultacje metodą INPP z dzieckiem w wieku przedszkolnym, czy też rozpoczynającym etap edukacji szkolnej. Czytajcie, bo warto!
Czym jest metoda INPP w pigułce?
INPP to metoda badająca odruchy pierwotne u dzieci. Pierwotne, czyli te, które powinny pojawić się w chwili porodu i samoistnie zaniknąć w pierwszym roku dziecka. Nie zawsze jednak tak się dzieje – to badamy. Odruchy, które zostają z dzieckiem na dłużej, są niewygaszone a wciąż aktywne, często powodują problemy z nauką, czytaniem, orientacją ciała w przestrzeni czy skupieniem uwagi. Dobrze wychwycić takie rzeczy wcześniej, zanim dziecko trafi do szkoły i zanim zaczniemy zastanawiać się, czy jego problemy z nauką to wynik lenistwa, czy zaburzeń.
Jak wygląda taka konsultacja i diagnoza w oparciu o INPP i kiedy w takim razie najlepiej ją przeprowadzić?
W Bajkowej Krainie wszystkie dzieci, które ukończyły 5 lat są objęte odruchowym programem szkolnym. Każdego dnia, w ramach planu zajęć, mamy 10 minut na odpowiednie ćwiczenia, które przygotowują dziecko do późniejszego etapu szkolnego. Sprawdzamy i ćwiczymy skupienie uwagi, koncentrację, postawę ciała, poziom rozwoju (mowa, słuch, ruch). Terapia metodą INPP to wykonywanie odpowiednich ćwiczeń codziennie.
Terapeuta bada dziecko baterią testów i sprawdza czy pewne nawyki, sposób poruszania i wykonywania zadanych ćwiczeń świadczy o zaburzeniach, czy też nie. Warto skorzystać z takiej konsultacji jak dziecko skończy 5-6 lat lub powiedzmy – rok przed rozpoczęciem pierwszej klasy. By zyskać czas na terapię, jeśli ta okaże się konieczna.
Z jakimi problemami mogą borykać się dzieci z niewyhamowanymi odruchami?
Tych problemów jest całkiem sporo. Zaczynając od zwykłych zaburzeń koncentracji, braku umiejętności skupienia uwagi na danej czynności, nieumiejętności siedzenia przez określony czas w jednym miejscu po zaburzenia zachowania, komunikacji, zaburzenia stron świata (prawa – lewa). To także wszelkiego rodzaju trudności w nauce czytania, pisania czy matematyki. Także choroba lokomocyjna może świadczyć o niewygaszonych odruchach. Problemów jest sporo i z pewnością warto nad nimi świadomie pracować.
Co powinno wzbudzić niepokój rodziców?
To wszystko, co powyżej. Oczywiście nie możemy generalizować i zawsze zakładać, że problemy w nauce to tylko zaburzenia neuronalne. Nie zakładajmy również z góry, że tak nie jest, a nasze dziecko jest po prostu leniwe czy niechętne do nauki. To zdarza się rzadko. Zwykle dzieci czują pęd do wiedzy, rozwoju, lubią nowe rzeczy i nowe wyzwania. Dlatego dajmy mu szansę na ich poznanie i wyrównajmy jego szanse wśród rówieśników. Obserwujmy dziecko – symptomów zaburzeń odruchowych jest sporo – wszystkie powinny nam dać do myślenia. Przykładowo rozbieżności między pracami pisemnymi, a wypowiedziami ustanymi powinny wzbudzić naszą czujność, czy problemy z mową – artykulacją swoich myśli.
Jak wygląda terapia INPP?
Diagnoza opiera się na szczegółowym wywiadzie, wypełnieniu kwestionariusza INPP oraz całej baterii testów oceniających szczegółowo rozwój fizyczny dziecka. Diagnozę wykonujemy u dzieci od 5,5 roku życia. Składa się ona z 3 spotkań (każde trwa 1h) – dwa diagnostyczne oraz jedno z przekazaniem raportu z wynikami oraz instruktażem dotyczącym rozpoczęcia terapii/ zestawem ćwiczeń do wykonywania w domu.
Postępy w terapii i modyfikację ćwiczeń przeprowadzane są co około 8 tygodni – pod warunkiem regularnego wykonywania ćwiczeń w domu. Wizyta kontrolna trwa około 45 – 60 minut.
Dlaczego warto skorzystać z konsultacji przed rozpoczęciem etapu szkolnego?
Przede wszystkim dla swojego spokoju, dobra dziecka i pewności, że jest ono odpowiednio przygotowane do szkoły. Po to, by zaoszczędzić mu problemów w kontakcie z rówieśnikami i nauczycielami, by jego poczucie własnej wartości pozostało na dobrym poziomie. Terapii nie należy się bać – tak samo, jak wizyty w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, przeciwnie – należy postrzegać to jako nieocenioną wartość i pomoc w dalszej edukacyjnej drodze naszego dziecka. Korzystając z konsultacji i diagnozy INPP przed rozpoczęciem szkoły, dajemy naszemu dziecku możliwość startu na równi z innymi, zdrowymi dziećmi. Jeżeli cokolwiek w jego zachowaniu budzi nasze wątpliwości, udajmy się do specjalisty i wspólnie przedyskutujmy temat.
